รู้เศร้าๆจัง
เหมือนจะร้องไห้ แต่ก็ไม่ได้เศร้ามากขนาดนั้น
เหตุเกิดจากความโกรธ
น๊อตหลุด
(ใช่ มันเรียกว่าน๊อตหลุด)
แล้วก็คิดได้ว่าอดทนไม่พอ
ป๊าเคยบอกว่า “ใครอดทนได้นานกว่า คนนั้นแหละ คนชนะ”
วันนี้ก็ป๊าก็เลยเรียกไปคุยอีกรอบ
อาจจะเพราะความเป็นเด็กเกินไปของเรา
หรือเพราะโกรธมาก หรือความรู้สึกต้องการปกป้อง หรือความไม่เข้าใจเขา
หรืออะไรก็แล้วแต่
เหตุผลฟังไม่ขึ้น
รู้แต่เรา ใ จ เ ย็ นไม่พอ
เสียใจจัง
เศร้าจิงว่ะ
มิถุนายน 13, 2007 ที่ 5:17 pm
” โปรดใจเย็น…น้องสาวใจเย็นไว้ก่อน ”
ส่งข้อความข้างบนที่ล้อเพลงของเฉลียงมาให้นะจ๊ะ
เราทุกคนในแต่ละวันที่ผ่านไป มันก็มีหลากหลายอารมณ์เนอะ
วันใดวันหนึ่งเจ้าตัวอารมณ์โกรธ อารมณ์เศร้า อาจจะแวะมาทักทายเรา
โดยที่ไม่ทันตั้งตัวก็เป็นได้
ขึ้นกับว่าเราจะตอบโต้อารมณ์นั้นๆด้วยวิธีใด
ยังไงก็ขอให้เจ้าหญิงฯ ตัวน้อยๆของพวกเรา
สามารถผ่านพ้นอารมณ์นี้ไปได้โดยเร็ว
อาจนับหนึ่งไม่ถึงสิบหายแล้วก็ได้นะ
มีคาถานึงมาฝากล่ะ เวลาเศร้าๆล้าๆ แค่คิดว่า
“สุดท้ายมันก็จะผ่านพ้นไป”
เผลอแปล๊บเดียวมันก็ผ่านไปได้จริงๆ
เอาใจช่วยเน้อ
มิถุนายน 14, 2007 ที่ 1:44 am
เจ้า ญ จ๋า..
มีคนเคยบอกว่า
“เวลาสร้างบางสิ่งบางอย่าง และมันก็จะลบบางสิ่งบางอย่างออกไปด้วยเช่นกัน”
เพราะฉะนั้น อารมณ์แบบนี้
เดี๋ยวมันก็จะจากไป
พร้อมกับเวลาที่ผ่านไป
องครักษ์คนนี้ อยู่ข้างเจ้า ญ เสมอนะจ๊ะ
มิถุนายน 14, 2007 ที่ 4:48 am
ง่ะ เครียด
ตอนโกรธอ่ะทำอะไรไปไม่ค่อยจะรุ้หรก แต่เวลาหายโกรธอ่ะมาคิดอีกที เอ้นกุทำแบบนั้นไปได้ไงว่ะ
555+
ไม่ต้องเครียดน่ะ
เราเครียดกว่าตอนนี้
มิถุนายน 14, 2007 ที่ 5:23 am
เมื่อวาน สำหรับพี่
ก็เป็นวันที่เสียเซล์ฟที่สุดอีกวันหนึ่ง
..อยู่ดีๆ น้ำตาก็ไหล..
คุณเพลงดาบฯ เธอบอกว่า เวลาที่เราโกรธหรือโมโห
ให้เราออกมาจากตรงนั้น
แล้วมอง ที่กองไฟ
อย่าไปเติม หรือ ไปดับ
แค่มองดู ก็พอ..
*www.plengdab.com
มิถุนายน 14, 2007 ที่ 7:27 am
ตอนเราโกรธนะเจ้าหญิง ประมาณว่าโกรธมากๆ จนฟังใครพูดด้วยไม่ได้
เรารู้สึกอยากจะเผาทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้าอยู่ให้หมดๆ สิ้นไป
แต่ในที่สุด มันก็ไม่เหลืออะไร ถามตัวเองว่าถ้าโกรธไปแล้ว ระบายอารมณ์ไปแล้วมันมีอะไร ดี ขึ้นไหม
ถ้าดี ก็ปล่อยมันไป
ความโกรธมันก็เหมือนไฟไหม้
ตอนไหม้ก็โคตร ร้อน (บางทีก็ลามไปลวกคนอื่น)
แต่ในไม่ช้า มันก็จะดับไป สุดท้ายก็เหลือแต่เถ้าถ่าน
แต่ระวังไฟด้วย เพราะพอมันไหม้ มันลามง่าย
คนที่เจ็บ อาจไม่ใช่มีแค่เราคนเดียว
***เอาช่วยนะ***
มิถุนายน 16, 2007 ที่ 7:53 am
เอาใจช่วยด้วยคนนะ
ยิ้มไว้
ปล่อยให้เวลาผ่านไปซักแป๊บ
เดี๋ยวเดียว เจ้า ญ ก็กลับเป็นเหมือนเดิมแล้วล่ะคะ
มิถุนายน 17, 2007 ที่ 7:10 am
วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่ตัวเองรู้สึกเศร้า
จากความผิดพลาดบางอย่าง
ซึ่งทำให้เกิดการสูญเสีย
เวลาปลอบคนอื่นดูเหมือนจะง่าย
แต่เวลาตัวเองเศร้า…มันก็ยากทำใจแฮะ
มิถุนายน 17, 2007 ที่ 3:55 pm
“สุดท้ายมันก็จะผ่านพ้นไป”
ขอบคุณค่ะ พี่จุ๋ม
ก่อนหน้านี้ เจ้าหญิงเพี้ยน เคยบอกเพื่อนด้วยคำๆนี้
แต่พอเร่องเกิดกับตัวเอง
คำนี้ก็หายไปด้วย
เพิ่งนึกได้อีกครั้ง
” ยิ้ ม “เลย ตอนอ่านข้อความนี้
เพราะจำได้ว่าตอนอ่านปย.นี้ก็ยิ้ม
คนคิดนี่เก่งจริงๆเลย
ขอบคุณองค์รักษ์ ปลื้มจริงๆเลย
ชายกลางทำให้เรายิ้ม
ด้วยคำว่า”เราเครียดกว่าตอนนี้”
ตลกมากกกก
ขอบคุณพี่เอี้ยง ขอบคุณปอนด์ ขอบคุณหมี
รู้อยู่แล้วว่าทุกคนต้องมาปลอบ
อิ๊อิ๊
ขี้อ้อนไง ขอความสงสาร
ดีขึ้นแล้วล่ะ
เวลาช่วยเรื่องความรู้สึกได้มากจริงๆ
มิถุนายน 18, 2007 ที่ 5:23 am
มิถุนายน 18, 2007 ที่ 7:42 am
คนที่คิดประโยคนี้นี่เก่งจริงๆด้วยล่ะเจ้าหญิงฯ
ตอนนี้พี่ก็หวังว่า..สุดท้ายมันก็จะผ่านพ้นไป
สำหรับพี่เช่นกัน
มิถุนายน 19, 2007 ที่ 1:33 pm
หายโกรธแล้วใช่มั๊ยล่ะ
เห็นม๊ะเวลาช่วยได้ทุกอย่าง
อิอิ
มิถุนายน 20, 2007 ที่ 8:06 am
ลงชื่อ
มิถุนายน 21, 2007 ที่ 5:25 am
เข้ามาแล้วก้ดีใจ ที่ตอนนี้เจ้าหญิงฯ หายโกรธแล้ว
เวลาช่วยได้ดีจริงๆแหล่ะเนอะ….พี่yayaa
มิถุนายน 24, 2007 ที่ 8:48 am
มิถุนายน 24, 2007 ที่ 2:27 pm
จขบ. หายไปไหนคะ
คิดถึงๆๆๆๆๆ
มิถุนายน 26, 2007 ที่ 11:36 am
ไม่โกรธแล้วล่ะ
แต่ก็ไม่ได้ขอโทษเค้าคนนั้น ก็อยากขอโทษนะ
แต่ไม่อยากรื้อแล้วล่ะ
ไม่มีใครพูดถึงมันอีก
โชคดีที่…
เจ้าหญิงเพี้ยนมีความสามารถพิเศษอันนึง
คือ “ขี้ลืม”
ทั้งที่ตั้งใจและไม่ตั้งใจ
แต่เรื่องนี้เจ้าหญิงเพี้ยน ขี้ลืมแบบตั้งใจ
ขี้ลืมว่ามันเคยเกิดขึ้น
เจ้าหญิงเพี้ยนสบายใจมากๆเลย
แล้วก็คุยกับเค้าเหมือนเดิมและมองหน้ากันเหมือนเดิมแล้วล่ะ
มิถุนายน 26, 2007 ที่ 11:38 am
จขบ. คืออะไรค๊ะ พี่เอี้ยง
พี่เอี้ยงขอที่อยู่หน่อยสิค๊ะ
อยากได้ที่อยู่อะ
เข้าไปหาในบล็อคพี่เอี้ยงก็ไม่เจอ
เอ่ หรือหาไม่ดีหว่า
ขอบคุณค่ะ
มิถุนายน 26, 2007 ที่ 11:52 am
กิตหว่ะ
ขอบใจหว่ะ
หมู่บ้านกระดาษ
มิถุนายน 26, 2007 ที่ 1:53 pm
เจ้า ญ จ๋า

ขอบคุณเน้อ ที่แวะเข้ามาทักทายกัน
88 88
88888 88888
888888888888
88888888888
888888888
8888888
88888
88 888 88
8888 8 8888
888 8 888
88 8 88
8 8 8
8 88
8
55555555555555
55555555555555
3333333333
3333333333
3333333333
มิถุนายน 26, 2007 ที่ 1:54 pm
หือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ต้อมทำมันเป็นรูปอ่ะ เจ้า ญ
ทำไมมันชิดซ้าย หมดเลยอ่ะ
มิถุนายน 26, 2007 ที่ 5:18 pm
เดี๋ยว ที่อยู่ จะส่งไปให้พร้อมลายมือนะคะ ^O^
เจ้าหญิงฯ ขี้ลืม ฮ่าฮ่าฮ่า
*ว่าแต่เอาที่อยู่เค้าไปแล้ว
ต้องให้เค้าไปอยู่ด้วยนะคะ เดี๋ยวป้าไม่มีที่อยู่ อิอิ
มิถุนายน 26, 2007 ที่ 5:20 pm
จขบ.
ก็ เจ้าของบ้าน / เจ้าของบล็อก ไงงับบบบ
แง่มมมมมม แง่มมมมม หิ้วว หิววว
ไปหาไรกินก่องงงน้า
มิถุนายน 27, 2007 ที่ 11:42 pm
แปลกเนอะ เวลาโกรธ+เวลาเศร้า
บางครั้งหลายๆคนก็เป็นพร้อมกันเหมือนโรคติดต่อ
เวลาหายโกรธ+เวลาหายเศร้า
บางครั้งเราก็หายในเวลาใกล้เคียงกันvud
เป็นเพราะอะไรหว่า ใครรู้บ้างช่วยตอบที
มิถุนายน 29, 2007 ที่ 4:53 am
นี่ๆ ไม่อับเลย หายโกรธได้เลย
มิถุนายน 29, 2007 ที่ 5:26 pm
อิอิ
มาโกรธ ๆ เศร้า ๆ ด้วยคนอ่ะ
เหนื่อยจัง!!!
^-^
มิถุนายน 29, 2007 ที่ 5:45 pm
เข้ามาครั้งนี้เศร้าอย่างแรงเลย…
กรกฎาคม 3, 2007 ที่ 11:16 am
ไม่น่าเปิดประเด็นเลยง่า
ไหงเศร้าติดต่อ เป็นโรคติดต่อเลย
พี่จุ๋มพี่ญา
“แล้วมันจะผ่านพ้นไปค่ะ”
เข้มแข็ง เข้มแข็ง
กรกฎาคม 3, 2007 ที่ 1:45 pm
ขอบคุณนะทุกคน
จะพยายามเข้มแข็ง+แข็งแรงต่อไป
รอวันให้สิ่งเลวร้ายมันผ่านพ้นไปอยู่ล่ะ
คิดว่าคงอีกไม่นาน
เพราะกำลังใจดีดีจากทุกคน
กรกฎาคม 30, 2007 ที่ 6:31 am
ผมคนนอกครับ
ยังไงๆก็อดทนไว้นะครับ
สิงหาคม 5, 2007 ที่ 4:03 am
สวัสดีคุณ เฮียหมู
เข้ามาบ้านแล้ว
ก็ไม่นอกแล้วนะคะ
จะปิดประตูตีหมู!!! เอ้ยย ตีแมว อิอิ
เข้ามาบ่อยๆ นะคะ บ้านนี้มีผู้ชายน้อย
มีมาเพิ่มอีกคนจะได้เพิ่มสีสันนะคะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ^O^
ป้าเอี้ยง
กันยายน 15, 2008 ที่ 12:21 am
โหววว ………
พูดไม่ออก แฮะ เพราะ ม่ายช่าย เรื่องของนู๋ นี่น่า